{"id":976,"date":"2008-04-01T21:28:27","date_gmt":"2008-04-01T20:28:27","guid":{"rendered":"http:\/\/waterloostation.nl\/?page_id=976"},"modified":"2020-10-13T13:45:46","modified_gmt":"2020-10-13T12:45:46","slug":"girojajas","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/waterloostation.nl\/?page_id=976","title":{"rendered":"Girojaja’s"},"content":{"rendered":"
\n
\n

\"jackbarkey-vergroot-1075-x-1630.jpg\"<\/a><\/p>\n

Jack Barkey<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

\n
\n

Apeldoorn \u2013 Zuid<\/p>\n

Mijn naam is Jack Barkey. Ik zal proberen een stukje neer te zetten voor deze site , enerzijds op verzoek van Alex en anderzijds omdat het toch wel iets leuks heeft om gezamenlijk te werken aan\u00a0 een herinnering aan de vroegere tijd. Heb intussen de verschillende verhalen van jullie gelezen en wat is dat allemaal herkenbaar.\u00a0 Dan heb ik het over\u00a0 de namen van personen , scholen en activiteiten die worden\u00a0 genoemd zoals\u00a0 Theo Thijssen school , meneer Eker ,\u00a0 Fab en Seb katholieke kerk , Guus Nep , de Sprengen etc.\u00a0 Logisch toch , want uiteindelijk hebben we\u00a0 zonder het van elkaar te weten bijna dezelfde dingen beleefd.<\/p>\n

De familie Barkey kwam eind 1950 ( november )\u00a0 in Apeldoorn wonen. Ik was zelf 7 jaar oud. Met\u00a0 Vader en moeder\u00a0 kwamen we uit voormalig Nederlands Indi\u00eb, via hotel de Vrijenberg in Loenen\u00a0 met 8 kinderen wonen\u00a0 in de Weberlaan nr. 14. Als ik\u00a0 nu langs het\u00a0 ouderlijk huis rijd, begrijp ik nog niet hoe mijn ouders het voor elkaar kregen om 10 mensen te bergen in een huis met maar 3 slaapkamers. 5 meisjes en 3 jongens !\u00a0 De oudsten waren meisjes tussen de \u00a0 10\u00a0 – 18 jaar en de jongens\u00a0 varieerden tussen de\u00a0 4\u00a0 en met 9 jaar. In 1954 werd er nog een zoontje geboren:\u00a0 Frank! Dus het was best wel druk , maar daarenboven hadden we , de jongens,\u00a0 ook nogal wat vrienden , die altijd welkom waren in huize Barkey. Dat vonden we \u00a0 \u201cnormaal \u201c.\u00a0 Gastvrijheid is een van de kenmerken uit Indonesi\u00eb\u00a0 , maar uiteraard zorgde dat voor een hele hoop reuring in huis. Ieder bracht zijn eigen vrienden mee en als het toevallig tijdens etenstijd was , dan gingen ze mee aan tafel en werd er\u00a0 gedeeld . We stonden er niet bij stil of dit overlast bezorgde bij onze buren<\/p>\n

In Indonesi\u00eb was dit nooit een probleem , want de huizen daar\u00a0 waren ruimer , het sociale gebeuren\u00a0 voltrok zich veelal\u00a0 buiten en\u00a0 er waren\u00a0 veel hulpen in de huishouding , zodat al het werk , koken en kuizen etc, niet op de schouders van de ouders kwam.<\/p>\n

De oudste meisjes werkten of gingen naar school\u00a0 en wie thuis was hielp zoveel mogelijk mee. Vermoedelijk heeft een ieder wel zijn eigen verhaal en ervaringen , allemaal hebben we veel\u00a0 meegemaakt, leuke en minder leuke dingen natuurlijk. Mijn moeder overleed\u00a0 eind 1957 aan een hersenbloeding\u00a0 in het Katholieke ziekenhuis ( Arnhemseweg\u00a0 , niet zover van de spoorwegovergang ). Er volgden een paar moeilijke jaren zonder onze moeder, maar wij waren er voor elkaar en met elkaars hulp zijn we deze moeilijke periode doorgekomen.<\/p>\n

Mijn vader werkte als burger bij de militaire dienst in Nw Milligen . Hij was\u00a0 al een gepensioneerd burger met voldoende Tropenjaren bij de Landmeetkundige Dienst in Nederlands Indi\u00eb. Herinner me een moment , dat was\u00a0 tijdens de koude oorlog , dat ik \u2019s avonds angstig vanuit de slaapkamer\u00a0 zag hoe mijn vader in een\u00a0 militaire truck stapte om naar de kazerne te gaan! Later hoorden we , dat het om een oefening\u00a0 ging.<\/p>\n

Pa\u00a0 had als hobby \u201cradio en televisietechniek\u201d. We hadden een TV met een\u00a0 kleine rond scherm\u00a0 van 30 cm doorsnede met een groen beeld. We keken zover als Pa dat toeliet naar de TV en wanneer de vriendjes er waren keken die natuurlijk mee. Tante Hannie\u00a0 en Dappere Dodo ware van die veel bekeken programma\u2019s . Pa had echter\u00a0 de vervelende eigenschap om , als hij het beeld niet goed vond , hij achter het beeldscherm begon te trimmen waardoor vervolgens de beelden gingen lopen over het scherm. Veel ( stil ) commentaar achteraf natuurlijk, want we misten het e.e.a.<\/p>\n

Buren van ons\u00a0 waren zover ik me dat nog kan herinneren\u00a0 o.m fam. Kalkema , Gaasbeek , Buitenhuis\u00a0 en helemaal op nr 2 woonde de fam. Dolage , waarvan de zoon Rudy met Lydia Tuinenburg was getrouwd. Dit was in de Weberlaan . Op het Verdiplein woonden ook nog de fam. Mouthaan en fam. Mailoholllo ook gerepatrieerden uit Indonesi\u00eb.<\/p>\n

Op het\u00a0 Verdiplein was behalve de bushalte ook een trapveldje waar \u00a0 we heerlijk konden voetballen; we waren op een of andere wijze allemaal een beetje getalenteerd. Gilles was keeper in Apeldoornse Boys , Roeland ging toen hij de leeftijd er voor had\u00a0 kon ook bij Apeldoornse boys spelen , maar ik zelf ging bij Columbia voetballen. Ik weet de reden niet exact, maar ik denk, dat dit\u00a0 te maken had met mijn beste jeugdvriend Johan Louwrink, die\u00a0 daar ook voetbalde .\u00a0 Herinner me \u201ctop\u201d spelers uit die\u00a0 tijd bij Columbia zoals Gerrit Schutte en Gerrit Wetekamp. Columbia speelde 4e klas\u00a0 KNVB in die tijd. AGOVV speelde toen in de top van Nederland (1e klasse ) tegen clubs als Ajax en Feyenoord.\u00a0 Andere vrienden waar we veel contact mee hadden waren de jongens van Kleiboer en Weevers.\u00a0 Met deze jongens speelden we op het Verdiplein behalve\u00a0 voetbal ook Gasti bal een typisch Indisch spel wat veel weg had van slagbal en\u00a0 ook Gatrik , een spel met 2 stokken een lange en een korte , welk spel we ook uit Indonesi\u00eb hadden meegenomen. Het leuke van deze spellen was , dat iedereen kon meedoen , geen onderscheid tussen meisje of jongen , jong of oud ; er werden 2\u00a0 partijen gekozen d.m.v. \u201cpoten \u201c .Hier hebben we veel tijd mee doorgebracht op straat.\u00a0 Deze spelletjes werden vaak \u2019s avonds na het eten gespeeld. Overdag na schooltijd en op de woensdagmiddag gingen we vaak het bos of de sprengen in, klommen\u00a0 in bomen , slingeren van boom tot boom en speelden er cowboytje of gingen urenlang stekelbaarsjes vangen in de beek, wat ik me herinner\u00a0 achter de Olde Herberg. \u2019s Zomers werd in de vakantie de tijd doorgebracht met bosbessen plukken en cantharellen zoeken. Meestal vertrokken we al vroeg met de fiets naar de bossen naar Beekbergen of naar Hoenderloo en kwamen dan in de middag moe en voldaan naar huis met een zakcentje , want onderweg naar huis konden we\u00a0 de bosbessen verkopen. \u00a0 Rijk werd je er niet van , maar je had in ieder geval weer een zakcentje. Cantharellen brachten meer op , maar waren moeilijker te verzamelen, want die waren er niet altijd en je moest toch wel een beetje \u201czicht \u201c hebben op de juiste paddenstoel. Bovendien\u00a0 vonden we ze ook lekker en daarom brachten we ze , omdat de hoeveelheid te klein was om te verkopen ook meestal mee naar huis voor eigen consumptie. Wat me ook nu nog bijstaat is , dat we\u00a0 vaak mede\u00a0 in opdracht van onze grote zussen appels en peren gingen stelen, ook achter het seminarie waar we dan door het gaas naar binnen kwamen. Thuis gekomen werd er dan roedjak\u00a0 gemaakt ; de jonge appels werden dan met een ketjapsaus en sambal gegeten.\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Een van de leuke bezigheden in die periode was het vliegeren.\u00a0 Onze vader leerde ons vliegers zelf te maken \u201c zonder staart \u201c. Herinner me , dat we bamboestokken haalden , later moesten we ze kopen\u00a0 bij de nettenfabriek. Voor het maken van netten werd kokos gebruikt wat bij elkaar geperst werd en bij elkaar gehouden werd door bamboestokken. Van deze bamboestokken leerde mijn vader mij een geraamte te maken welke zo uitgebalanceerd was , dat een staart aan de vlieger niet nodig was. Op het geraamte werd speciaal vliegerpapier geplakt . Zo\u2019n vlieger zonder staart , in de vorm van een adelaar of\u00a0 van een vis \u00a0 stal de show en op vliegerwedstrijden wonnen\u00a0 onze vliegers wel eens een prijs. We gingen een stap verder en gingen vliegers maken om in de lucht te vechten , onze vliegers waren heel wendbaar en met een licht soort touw kon de vlieger snel\u00a0 duiken en\u00a0 zakken . Dit touw\u00a0 \u00a0 ( glastouw) was door ons\u00a0 voorzien van een laagje fijn glas , waardoor het scherp was en als een mes door een pakje boter ging wanneer dit touw op een strak gespannen draad kwam van een andere vlieger . Dit sloeg natuurlijk nergens op , omdat de meeste vliegers log waren en\u00a0 niet waren gebouwd om te vechten. Later maakten meerdere mensen zogenaamde vechtvliegers en konden we \u201cechte\u201d wedstrijden houden . In Indi\u00eb werd deze sport wel veel beoefend.<\/p>\n

Zomers gingen we ook vaak zwemmen in de Hagebrug dicht bij Beekbergen , daar konden we de hele dag doorbrengen met elkaar . Spelletjes die we daar deden was\u00a0 bijv. het opduiken van steentjes op de bodem van het bad , en wie het langst onder water\u00a0 kon blijven . In de winter gingen we , als er ijs lag schaatsen op Malkenschoten ! Ik heb het moeten leren achter een stoel , maar deze tak van sport was niet mijn favoriete.<\/p>\n

Toen we in Apeldoorn gingen wonen als Katholiek gezin\u00a0 gingen\u00a0 we\u00a0 naar de lagere school bij de Fabianus\u00a0 en Sebastianus kerk. Hier hebben we niet erg lang gezeten,\u00a0 het was al snel , de exacte reden weet ik niet, dat we overgingen naar de openbare lagere Theo Thijssenschool van meneer Eker. Het was in ieder geval een stuk dichter bij ons huis en ook onze vriendjes zaten op deze school. Onderwijzer op deze school was o.a. meneer Tenret , ik weet niet of ik het goed schrijf , maar hij had een zoon , die Gr\u00e9 heette en beresterk was. Tenminste zo dachten we er toen over. Na de lagere school heb ik de MULO gedaan , de Gerardus Majella MULO\u00a0 dicht bij het station Apeldoorn. Op deze school waren ook mijn zusters geweest en die hadden een goede indruk achtergelaten . Hoofd van de school was de hr. Matze.<\/p>\n

In deze periode van 1950 \u2013 1960 woonden\u00a0 er veel gezinnen met een Indische achtergrond in Apeldoorn , waarvan velen ook weer zijn ge\u00ebmigreerd naar de U.S. Heb wel eens gehoord , dat Apeldoorn de 2e stad in Nederland is na Den Haag met de meeste Indische mensen.\u00a0 Ze zochten elkaar ook vaak op en maakten ook veel vrienden onder de autochtone bevolking van Apeldoorn. Herinner me , dat er een vereniging werd opgericht , die\u00a0 periodiek\u00a0 \u201cIndische feestjes\u201d organiseerde , waar je elkaar kon ontmoeten , lekker kon eten , en waar je kon dansen op levende muziek. De club heette als ik me goed herinner \u201cADVENDO\u201d. Ze hield de feestjes in de zaal\u00a0 \u201cZuid Oost\u201d ? \u00a0 Er werd bij ons thuis wel eens vergaderd en ook\u00a0 geoefend voor de optredens voor o.m. de \u201c Hula hula \u201c een Hawaiaanse dans.\u00a0 Het fijne weet ik er niet van, omdat ik gewoon vanwege de leeftijd\u00a0 er nog niet bij hoorde, maar omdat we grote zussen hadden ving ik wel eens wat op. Er werd muziek gemaakt\u00a0 en er waren diverse vrienden van mijn zusters die muzikaal waren , waar we met bewondering naar keken.\u00a0 Gilles was al snel erbij om ook gitaar te spelen en aangezien hij sologitarist wilde worden had hij een begeleidingsgitarist nodig en die rol moest ik vervullen. Min of meer verplicht spelen dus! Mijn vader speelde in zijn jonge jaren viool , dus we hadden kennelijk iets van hem meegekregen aan muzikaliteit.\u00a0 En zo hebben we\u00a0 dus gitaar leren spelen , onder druk en gelijk met lastige nummers met barr\u00e9 akkoorden zoals Sweet Giorga Brown\u00a0 van Django Reinhardt. Het leuke was, dat we vanuit ons enthousiasme onze vriendenkring zover kregen om ook gitaar te leren spelen !<\/p>\n

Roeland voelde zich al snel volwassen en deed met zijn oudere broers mee met sport en ook met gitaar spelen.\u00a0 In die periode luisterden we \u2019s avonds veel naar Radio Luxemburg en hoorden daar moderne muziek. Veel Country Western en Popmuziek zoals\u00a0 die van Frank Sinatra,\u00a0 Sammy Davis Jr. Everly brothers. Met name de Everly brothers was onze favoriet muziek en Roeland en ik probeerden de liederen van dit beroemde tweetal na\u00a0 te zingen, wat,\u00a0 dat vonden wij tenminste ons redelijk lukte.\u00a0 We besloten toen om een bandje te formeren met Gil en een andere vriend , die bij ons in de buurt woonde Jan Kleiboer\u00a0 en eens mee te doen met een Talentenjacht . De jury waar toen ook zangpedagoge\u00a0 Bep Ogterop in zat, was niet zo onder de indruk, omdat we o.m. niet van \u201cmuziekblad afspeelden. Velen vonden ons wel leuk zingen en dit was dan ook \u00a0 het begin van de GIROJAJA\u2019s . We haalden de krant en werden daarna regelmatig gevraagd om elders op te treden. In dezelfde periode begon ook Lydia met de Melody Strings bekendheid te krijgen en we moesten het toen vaak zonder Gilles doen, die met de Melody Strings meer bekendheid kreeg en daarvoor uiteraard koos. We gingen met onze groep verder met \u00a0 Frits de Bruin en Jan Romein. Ik herinner me , dat we\u00a0 ook buiten de plaats optraden in Deventer en Zutphen. Maar veel is er ook niet blijven hangen van de Girojajas. Uiteraard waren we\u00a0 snel populair bij onze vrienden en vriendinnen , vooral op feestjes waar we speelden.<\/p>\n

Nadat\u00a0 onze moeder was overleden besloot mijn vader enkele jaren daarna in 1960\u00a0 om de huishouding bij gebrek aan hulp \u201cop te doeken \u201c. Het was nl zo , dat Pa met 4 zonen overbleef . De meisjes waren intussen getrouwd of uit huis\u00a0 en Gilles ging naar de U.S.A om zich te voegen bij de familie die er reeds zat.<\/p>\n

Roeland ging wonen\u00a0 bij\u00a0 onze zuster in Purmerend , Frank , de jongste,\u00a0 ging met Pa mee naar Amsterdam om bij onze oudste stiefbroer te wonen en ikzelf\u00a0 mocht op kamers wonen in Amsterdam , omdat ik plannen\u00a0 had om naar de avond kweekschool te gaan. Overdag\u00a0 zou ik gaan werken bij de Rijkspostspaarbank .<\/p>\n

In 1961 kwam ik in contact met de Rollers via een neef van de Tuinenburgers, die in Zaandam woonde. De groep had in\u00a0 1959\u00a0 Lydia begeleid . Na\u00a0 een korte kennismaking voelde ik me al snel thuis in de Rollers familie. De band stond onder leiding van de broers Jimmy en Eddy van de Hoeven , die beiden geweldige\u00a0 country en Western\u00a0 muziek maakten , maar ook met zijn twee\u00ebn Les Paul\u00a0 nummers\u00a0 speelden. Twee solo gitaristen in een band , dat was echt uniek en ik genoot er zelf ook van. Ik heb bij hun op gitaar gebied veel geleerd . We speelden in\u00a0 het hele land\u00a0 veelal op Indische\u00a0 avondjes , op Pasar Malams en werden ook gevraagd in Duitsland en Denemarken te spelen. Er werden ook\u00a0 behoorlijk wat platen gemaakt , allemaal instrumentaal , waarvan\u00a0 Violetta de\u00a0 bekendste was en zelf in de top 50 terecht kwam. Diverse artiesten werden begeleid op de plaat behalve\u00a0 Lydia , ook Nynke Harstra en Helene en Florence .\u00a0 De Rollers hielden op te bestaan in de zomer 1964 .<\/p>\n

In de jaren 70 is Jimmy van der Hoeven , die inmiddels mijn zwager was geworden\u00a0 een band begonnen\u00a0 met zijn zoon Stanley en met o.a. Charles Tuinenburg , die toen in Schagen\u00a0 woonde en Ren\u00e9\u00a0 Vreede ex gitarist van de Hondo Rockers. De groep heette\u00a0 \u201cDe Weeds \u201c en we hebben nog\u00a0 vele jaren met veel plezier op Indische avondjes\u00a0 en Pasar Malams gespeeld.<\/p>\n

Muziek neemt nog steeds een grote plaats in mijn leven.\u00a0 Nadat\u00a0 we gestopt zijn met de Weeds hadden\u00a0 we nog\u00a0 regelmatig\u00a0 sessies in de familie met mijn zwagers en broers\u00a0 en maken met elkaar muziek en eten dan ook gezamenlijk. Dit is eigenlijk nooit gestopt. Hoewel er velen van mijn oudere muziekvrienden er niet meer zijn ,pakken we regelmatig\u00a0 de gitaar van de muur om samen te spelen. Een van mijn zoons heeft deze passie voor muziek over genomen en verdient er\u00a0 zelfs\u00a0 zijn brood mee! Hij heeft een gitaarschool en treedt daarbij ook regelmatig op met vnl muziek uit de 70-80 jaren !<\/p>\n

In de 80 \u00e9r jaren ben\u00a0 ik actief het Christelijk geloof gaan uitdragen in de Pinksterkerk. Ook daar kwam het kunnen gitaar spelen heel goed van pas. Ik ben er van overtuigd , dat God\u00a0 een ieder van ons talenten heeft meegegeven , die je vroeg of laat in Zijn dienst gaat gebruiken. Onmiddellijk na het aflopen van mijn actieve loopbaan hebben mijn vrouw en ik gekozen om voor Hem\u00a0 jaarlijks\u00a0 6 maanden werkzaam te zijn als \u201cOuderling \u201cin\u00a0 Benidorm Spanje , waar een Pinkstergemeente actief is onder de Nederlands sprekende\u00a0 pensionado’s . Iedere zondag\u00a0 is er een kerkdienst en op de woensdag een bijbelstudie met muziek! Bijzonder is , dat we in Benidorm weer met mensen in contact kwamen, die in Apeldoorn Zuid hadden gewoond , zoals Els Malaihollo en Max Dolage.<\/p>\n

Ook\u00a0 speelden we in de Bejaardenhuizen in\u00a0 Benidorm en omstreken waar ook veel uit Nederland \/Indonesi\u00eb afkomstige ouderen waren om ze op te vrolijken en ook\u00a0 met hun\u00a0 samen Gospel nummers te zingen. Nu na inmiddels 15 jaar zijn we weer helemaal terug in Nederland en hebben we het actieve werk in Benidorm overgedragen aan anderen. In Heerhugowaard zijn we nog deel van de Pinkstergemeente Sjaloom . Twee wekelijks worden er kringen gehouden waar er natuurlijk wordt gezongen en waar ik met mijn gitaar mag begeleiden. Gezamenlijk muziek maken blijft altijd leuk !!<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n

Hierbij nog de link: https:\/\/www.apeldoornzuid.nl\/artiesten-zuid\/jack-barkey<\/a><\/p>\n

Met dank aan Alex Schiphorst.
\n_____________________________________________________________________________<\/p>\n

Bandleden: Jack, Gilly en Roeland Barkey en Jan Kleiboer. Gilly Barkey vertrok later naar de Melodystrings. Jack Barkey speelde later bij de Rollers in Zaandam, de latere begeleidingsband van Lydia Tuinenburg. De familie\u00a0Barkey woonde aan Weberlaan in Apeldoorn-Zuid. Gilly Barkey vertrok naar de USA. Roel Barkey die onze site van veel informatie en muziek voorzag is in oktober 2009 overleden.<\/p>\n

\"girojajas1\"<\/a>\"jackbarkey-vergroot-1075-x-1630.jpg\"<\/a>
\nDe Girojaja’s: vlnr: Frits de Bruin,Roel Barkey, Jack Barkey en Jan Kleiboer. Fotorechts: Jack Barkey<\/p>\n

\"gilly<\/a>\u00a0\"jack<\/a>\u00a0 \"roel<\/a>____________________________________________________________________________________<\/p>\n

\"\"<\/a>
\nseptember 1960
\n_____________________________________________________________________________________________<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jack Barkey Apeldoorn \u2013 Zuid Mijn naam is Jack Barkey. Ik zal proberen een stukje neer te zetten voor deze site , enerzijds op verzoek van Alex en anderzijds omdat het toch wel iets leuks heeft om gezamenlijk te werken aan\u00a0 een herinnering aan de vroegere tijd. Heb intussen de verschillende verhalen van jullie gelezen […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":485,"menu_order":35,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-976","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/waterloostation.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/976","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/waterloostation.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/waterloostation.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/waterloostation.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/waterloostation.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=976"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/waterloostation.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/976\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":11019,"href":"https:\/\/waterloostation.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/976\/revisions\/11019"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/waterloostation.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/485"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/waterloostation.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=976"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}